Een geheugensteuntje voor wanneer de woorden je even niet meer te binnenschieten. Dit is niet zomaar een logische rangschikking van letters. Hier heeft iemand echt zijn of haar best op gedaan. Ze zijn niet van mezelf maar hebben wel de juiste vorm om af en toe eens in jezelf op te zeggen.
Nu ben ik geen gitarist, heb ook nooit die ambitie gekend. Ik heb wel wat kennis van het bespelen van een gitaar. Het is nooit echt van de grond gekomen. In het verleden wel wat geklooid met zo'n klankplank. Altijd was daar weer het moment van stemmen. Apparaatjes te over, met wijzertjes, ledjes, knopjes die dingen zijn er in duizend verschillende maten en doen allemaal hetzelfde. Daar is nu een einde aan gekomen, de knappe koppen van de Gibson gitaarmaakfabriek hebben het voor elkaar gekregen om het hele proces van stemmen door de gitaar zelf te laten doen. Gewoon alle snaren aanslaan en het stemmechaniek doet het werk. Sensoren en ander technisch vernuft maken het dat de gitaar perfect wordt getuned. Zonder dat daar daarbij enige kracht van de gitarist wordt gevraagd. Wat mij betreft, na de uitvinding van het gesneden brood een topper.
Regelmatig bezoek ik concerten. Nee geen klassieke concerten maar, pop rock metal hiphop en reggae concerten. Deze beleef ik graag in de grote stad van Amsterdam alwaar de Paradiso en de Melkweg mijn voorkeur hebben. Soms is het noodzakelijk om ook eens voorbij de grote stad een concert te bezoeken. Om het simpele feit dat de artiest daarvoor heeft gekozen. Dit afgelopen weekend waren het The Aggrolites die optraden in het Patronaart te Haarlem. Nu ben ik reeds verschillende malen in deze nieuwe zaal geweest, altijd met de auto. Altijd is het weer opnieuw zoeken naar deze uitgaansgelegenheid. Nu weer. Ik kan het gewoon niet vinden. Heeft dit te maken met het planologisch haarlems bureau, wat het vinden van de bekende weg onmogelijk maakt voor niet ingezetene van haarlem of erger nog en ligt het aan mijn besef van tijd en ruimte.
De prins peuterde zich in zijn prinsenpyama, echt fris rook deze echter niet meer. Hij begon zich af te vragen hoe lang het al geleden is dat
Een uurtje spinnen op een veredelde hometrainer. Een groot metalen wiel, geen remmen. Gewoon een uur trappen op de ritme van de muziek welke op hoog volume de ruimte vult. Alles voor de body, conditie en het overtollige soortelijk gewicht. Een soort van gezelschapsport die vooral individueel wordt beleefd. De 'gezelligheid' komt na afloop wel. Mits je niet brakend en proesten van je fiets afvalt. Ik heb mezelf daar flink in vergist. je gaat niet zomaar even een uurtje spinnen dat doe je weloverwogen.
Afgelopen zondag hebben de Heren 3 weer na lange tijd het water opgezocht om de strijd in de nieuwe competitie aan te gaan. De zomerstop zit er op en de caps en zwembroeken zitten weer in de tas. Het was een potje wat veelbelovend begon. Als snel stonden de Heren 3 op een voorsprong van 3 punten. Helaas hebben ze dit verschil niet kunnen houden en reeds voor het einde van het tweede partje sloeg het verschil om naar een negatief resultaat. Met alle kracht en onvermoeibaar doorzettingsvermogen hebben de Heren 3 gevochten voor wat zij waard zijn. Echter het resultaat bleef negatief. Zoals ook de eerste wedstrijd in het vorige seizoen een negatief resultaat kende. De strijd is nog niet gestreden. We moeten er nog een paar. We laten zeker weer van ons spreken.
Er was eens heel lang geleden een prins die na een lange reis van verre landen weer in zijn eigen land terugkeerde. Alles was anders, zijn kasteel was verlaten. Geen berichten van familie. Ook geen briefjes op op de lans van de opgezette ridder die glimmend in de hal stond te pronken. Vermoeid van de lange reis stiefelde hij somber naar de tochtige keuken om te zien of er na al die tijd de koekjes er nog zijn die hij voor zijn reis had verstopt in vaders postoel.Er lagen er nog vier, en in de ijskast vond hij nog het laatste restje gekoelde geitenmelk. Met zijn laatste vier chocolade koekjes en het glas melk in zijn hand verlaat de prins de tochtige keuken, om zijn slaapkamer op te zoeken. Omdat de laatste bewoners vergeten zijn bij vertrek het electriciteitskantoor te bellen, moet hij op de tast, de met mos begroeid en beschimmeld gladde eikenhouten draaitrap op klimmen. Hij was nog van plan hier wat aan te doen voor hij lange tijd geleden met zijn paard de weide wereld in trok. De prins struikelde verschillende keren in het donker op de gladde trap over zijn roestvaste rijgveters van zijn laarzen. In de lange gang naar zijn slaapkamer, of hoe dat ook heet in een kasteel, werd hij toch een beetje bang van alle enge opgezette ridders, met al hun wapentuig zo schitterend glimmend in het voorzichtige maanlicht wat door de kieren van de muren naar binnen scheen. Aan het eind van de gang bereikte hij zijn kamer, hij had altijd al aan het begin van de gang zijn kamer willen hebben. Nu was deze kamer ook vrij maar gewoonte bracht hem tot het einde van de gang naar zijn vertrouwde kamer. Brrrrrr, de laatste bewoners zijn vergeten de ramen dicht te maken bij vertrek. En omdat er geen elektriciteit was was zijn bed ook niet verwarmt door het electrische deken die hij van zijn overgrootkoning voor zijn 21ste verjaardag heeft gekregen. Hij trok bibberend van de kou zijn ridderkloffie uit en hing deze over zijn slaaptroon. De prins komt uit een vorsten familie die op de slaapkamer ook een troon hebben. Opdat ze zich dan goed kunnen inleven in de taak die ze op latere leeftijd te wachten staan. In zijn naakie en op zijn blote voeten liep hij over de koude tegels naar zijn van houtwurm vergeven legkast om daar zijn pyama te pakken die zijn oma daar altijd schoon gewassen en gestreken voor hen opruimt.
Ok, gapen in gezelschap is niet een vorm van desinteresse, integedeel. Het is nu gezellig wanneer iedereen meegaapt met de gapert. En wanneer je hoog scoort wat empathie betreft heb je ook nog eens kans dat je het meest meegaapt.
Verwen je geliefde eens en ga overstag voor een delicate wagyu entrecote. Een van oorsprong Japans runderras met de genetische eigenschap van een fijne vetdooradering: het zogenaamde intramusculair vet, dat al op kamertemperatuur smelt. En deze marmering, het vet zelf, zorgt met name voor de volle en authentieke smaak.
bron: www.cheffen.nl
Waarom altijd maar eerst inloggen op je blog als je het allemaal simpel op je eigen schoot via een heel makkelijk programmaatje kan regelen. Vandaag een progje gedownload MarsEdit wat het mogelijk maakt om als externe blog editor de boel te regelen. Ik ben er nu een paar keer mee in de weer geweest maar het programma doet toch niet echt wat ik er mee zou willen doen. Bijvoorbeeld plaatjes aan mijn Blog toevoegen. Waneer ik van deze functie gebruik maak, jawel het zit erin, gaat er steeds wat mis. het lijkt erop dat ik via dit progje niet/geen plaatjes naar blogger.com kan opladen. Misschien komt dat nog. Nu schrijf ik het verhaaltje wel met dit pakketje en dan vervolgen bewerk ik het bericht weer op mijn blog. Het moet maar even.30 trail download op: http://www.red-sweater.com/marsedit/
Zondag op vacantie geweest een dagje op de fiets langs 's lands heeren wegen. Een ruim rondje om Amsterdam, 60 km.
Wat ik altijd doe wanneer ik het gevoel heb dat dat gerook nu toch eindelijk maar eens afgelopen moet zijn. Ik verdrink de restanten. Soms een net aangebroken pakje wat nog nauwelijks is gebruikt of zoals nu een bijna heel leeg pakje. Een heel leeg pakje werkt niet.... Andere mensen die het roken zat zijn geven de laatste peuken weg, aan een ieder die er nog wel raad mee weet. Ik niet, ik verdrink het kwaad en dan pas deponeer ik de doorweekte restanten in de daarvoor bestemde grijze kliko. Wat overblijft is een niet-roker. Voor hoelang?
Het kan ook maar allemaal tegenwoordig. Niemand lijkt meer ergens van op te kijken. Nou ik wel. Vanmorgen tijdens het ontbijt werd ik verrast door een reportage over koe knuffelen. Lekker relaxen tijdens een bedrijfsuitje of gezellig romantisch met z'n tweetjes. En voor de koe is ook nog eens goed, de melk blijft langer vers. Ik zet mijn koelkast wel wat lager. Lekker lui liggen tegen het in en uitademend lichaam van zo'n reusachtig zwart wit gevlekt beest. Dat schommeld of wiegt zo lekker. Neem een hangmat. Ik kan niet wachten om het tafereel vanuit de auto te aanschouwen. Zouden nijlpaarden dezelfde kwaliteiten als een koe hebben?
Waarom heb ik dat nou altijd? Als er iets in de afwasbak ligt is het wel een lepeltje, toevallig is dit nu een lepeltje. Het lepeltje ligt altijd in de baan van de waterstraal. Het maakt niet uit, vaak wanneer ik mijn handen wil wassen of iets wil afspoelen ligt daar altijd wel iets wat op een lepel lijkt. En altijd ligt dat lepeltje met de holle kant boven. Wat betekent dat wanneer het water wordt opengedraaid de straal altijd in een kommetje terecht komt. Het resultaat daarvan laat zich raden.
"Een kater hebben" is een Nederlandse uitdrukking en betekent lijden aan de kwaal die ontstaat na het nuttigen van te veel alcoholische drank.
Okee, voor mij wordt het een keer tijd om bij de tandarts op bezoek te gaan. Vanmorgen heb ik besloten om na jaren van afwezigheid mijn tandarts te bellen voor een afspraak. Een vriendelijke dame beantwoordde de telefoon. In al die jaren dat ik niet ben geweest is mijn patientenkaart opgeruimd en niet meer opnieuw aangemaakt. Inmiddels heeft de tandarts een patienten stop. En dat geldt ook voor mij. Pech, niet meer naar mijn vertrouwde stekkie. Dat wordt shoppen voor een andere tandheelkundige. Ik ga het grote gele boek maar even raadplegen.