Donderdagmorgen ergens in september

Vanmorgen vroeg op de fiets naar mijn werk op het nieuwe land getrapt. Voor het eerst merkte ik dat het kouder werd. Mijn vingers deden zeer van de snijdende tegenwind. Mijn hoofd, sinds lange tijd zonder een noemenswaardig dek en rondom opkomende transpiratie druppels, protesteerde tegen de tocht maar, verloor de zaak. Goede muziek op de kop en zo trappend door de polder om me heen kijkend naar het ontwaken van de dag leverde vandaag een mooi plaatje op. Ik ben er even voor gestopt om het tafereel vast te leggen op de gevoelige plaat.