Nu ben ik geen gitarist, heb ook nooit die ambitie gekend. Ik heb wel wat kennis van het bespelen van een gitaar. Het is nooit echt van de grond gekomen. In het verleden wel wat geklooid met zo'n klankplank. Altijd was daar weer het moment van stemmen. Apparaatjes te over, met wijzertjes, ledjes, knopjes die dingen zijn er in duizend verschillende maten en doen allemaal hetzelfde. Daar is nu een einde aan gekomen, de knappe koppen van de Gibson gitaarmaakfabriek hebben het voor elkaar gekregen om het hele proces van stemmen door de gitaar zelf te laten doen. Gewoon alle snaren aanslaan en het stemmechaniek doet het werk. Sensoren en ander technisch vernuft maken het dat de gitaar perfect wordt getuned. Zonder dat daar daarbij enige kracht van de gitarist wordt gevraagd. Wat mij betreft, na de uitvinding van het gesneden brood een topper.
vrijdag 16 november 2007
De beste uitvinding na het gesneden brood...?
Nu ben ik geen gitarist, heb ook nooit die ambitie gekend. Ik heb wel wat kennis van het bespelen van een gitaar. Het is nooit echt van de grond gekomen. In het verleden wel wat geklooid met zo'n klankplank. Altijd was daar weer het moment van stemmen. Apparaatjes te over, met wijzertjes, ledjes, knopjes die dingen zijn er in duizend verschillende maten en doen allemaal hetzelfde. Daar is nu een einde aan gekomen, de knappe koppen van de Gibson gitaarmaakfabriek hebben het voor elkaar gekregen om het hele proces van stemmen door de gitaar zelf te laten doen. Gewoon alle snaren aanslaan en het stemmechaniek doet het werk. Sensoren en ander technisch vernuft maken het dat de gitaar perfect wordt getuned. Zonder dat daar daarbij enige kracht van de gitarist wordt gevraagd. Wat mij betreft, na de uitvinding van het gesneden brood een topper.
dinsdag 13 november 2007
Op zoek naar de muziek in Haarlem
Regelmatig bezoek ik concerten. Nee geen klassieke concerten maar, pop rock metal hiphop en reggae concerten. Deze beleef ik graag in de grote stad van Amsterdam alwaar de Paradiso en de Melkweg mijn voorkeur hebben. Soms is het noodzakelijk om ook eens voorbij de grote stad een concert te bezoeken. Om het simpele feit dat de artiest daarvoor heeft gekozen. Dit afgelopen weekend waren het The Aggrolites die optraden in het Patronaart te Haarlem. Nu ben ik reeds verschillende malen in deze nieuwe zaal geweest, altijd met de auto. Altijd is het weer opnieuw zoeken naar deze uitgaansgelegenheid. Nu weer. Ik kan het gewoon niet vinden. Heeft dit te maken met het planologisch haarlems bureau, wat het vinden van de bekende weg onmogelijk maakt voor niet ingezetene van haarlem of erger nog en ligt het aan mijn besef van tijd en ruimte.Wat dan ook, het vinden is altijd een ware hel. De wetenschap dat het Patronaat aan een brede vaart is gesitueerd is te mager, Haarlem heeft meerdere wateren.
Abonneren op:
Posts (Atom)