Er was eens heel lang geleden een prins die na een lange reis van verre landen weer in zijn eigen land terugkeerde. Alles was anders, zijn kasteel was verlaten. Geen berichten van familie. Ook geen briefjes op op de lans van de opgezette ridder die glimmend in de hal stond te pronken. Vermoeid van de lange reis stiefelde hij somber naar de tochtige keuken om te zien of er na al die tijd de koekjes er nog zijn die hij voor zijn reis had verstopt in vaders postoel.Er lagen er nog vier, en in de ijskast vond hij nog het laatste restje gekoelde geitenmelk. Met zijn laatste vier chocolade koekjes en het glas melk in zijn hand verlaat de prins de tochtige keuken, om zijn slaapkamer op te zoeken. Omdat de laatste bewoners vergeten zijn bij vertrek het electriciteitskantoor te bellen, moet hij op de tast, de met mos begroeid en beschimmeld gladde eikenhouten draaitrap op klimmen. Hij was nog van plan hier wat aan te doen voor hij lange tijd geleden met zijn paard de weide wereld in trok. De prins struikelde verschillende keren in het donker op de gladde trap over zijn roestvaste rijgveters van zijn laarzen. In de lange gang naar zijn slaapkamer, of hoe dat ook heet in een kasteel, werd hij toch een beetje bang van alle enge opgezette ridders, met al hun wapentuig zo schitterend glimmend in het voorzichtige maanlicht wat door de kieren van de muren naar binnen scheen. Aan het eind van de gang bereikte hij zijn kamer, hij had altijd al aan het begin van de gang zijn kamer willen hebben. Nu was deze kamer ook vrij maar gewoonte bracht hem tot het einde van de gang naar zijn vertrouwde kamer. Brrrrrr, de laatste bewoners zijn vergeten de ramen dicht te maken bij vertrek. En omdat er geen elektriciteit was was zijn bed ook niet verwarmt door het electrische deken die hij van zijn overgrootkoning voor zijn 21ste verjaardag heeft gekregen. Hij trok bibberend van de kou zijn ridderkloffie uit en hing deze over zijn slaaptroon. De prins komt uit een vorsten familie die op de slaapkamer ook een troon hebben. Opdat ze zich dan goed kunnen inleven in de taak die ze op latere leeftijd te wachten staan. In zijn naakie en op zijn blote voeten liep hij over de koude tegels naar zijn van houtwurm vergeven legkast om daar zijn pyama te pakken die zijn oma daar altijd schoon gewassen en gestreken voor hen opruimt.
woensdag 26 september 2007
Zomaar een prins ergens in een leeg land.
Er was eens heel lang geleden een prins die na een lange reis van verre landen weer in zijn eigen land terugkeerde. Alles was anders, zijn kasteel was verlaten. Geen berichten van familie. Ook geen briefjes op op de lans van de opgezette ridder die glimmend in de hal stond te pronken. Vermoeid van de lange reis stiefelde hij somber naar de tochtige keuken om te zien of er na al die tijd de koekjes er nog zijn die hij voor zijn reis had verstopt in vaders postoel.Er lagen er nog vier, en in de ijskast vond hij nog het laatste restje gekoelde geitenmelk. Met zijn laatste vier chocolade koekjes en het glas melk in zijn hand verlaat de prins de tochtige keuken, om zijn slaapkamer op te zoeken. Omdat de laatste bewoners vergeten zijn bij vertrek het electriciteitskantoor te bellen, moet hij op de tast, de met mos begroeid en beschimmeld gladde eikenhouten draaitrap op klimmen. Hij was nog van plan hier wat aan te doen voor hij lange tijd geleden met zijn paard de weide wereld in trok. De prins struikelde verschillende keren in het donker op de gladde trap over zijn roestvaste rijgveters van zijn laarzen. In de lange gang naar zijn slaapkamer, of hoe dat ook heet in een kasteel, werd hij toch een beetje bang van alle enge opgezette ridders, met al hun wapentuig zo schitterend glimmend in het voorzichtige maanlicht wat door de kieren van de muren naar binnen scheen. Aan het eind van de gang bereikte hij zijn kamer, hij had altijd al aan het begin van de gang zijn kamer willen hebben. Nu was deze kamer ook vrij maar gewoonte bracht hem tot het einde van de gang naar zijn vertrouwde kamer. Brrrrrr, de laatste bewoners zijn vergeten de ramen dicht te maken bij vertrek. En omdat er geen elektriciteit was was zijn bed ook niet verwarmt door het electrische deken die hij van zijn overgrootkoning voor zijn 21ste verjaardag heeft gekregen. Hij trok bibberend van de kou zijn ridderkloffie uit en hing deze over zijn slaaptroon. De prins komt uit een vorsten familie die op de slaapkamer ook een troon hebben. Opdat ze zich dan goed kunnen inleven in de taak die ze op latere leeftijd te wachten staan. In zijn naakie en op zijn blote voeten liep hij over de koude tegels naar zijn van houtwurm vergeven legkast om daar zijn pyama te pakken die zijn oma daar altijd schoon gewassen en gestreken voor hen opruimt.
