Beste buschauffeur,
Toen u en ik elkaar vanmorgen troffen, u zittend op uw chauffeurs zetel en ik met stevige pas richting u bus lopend, was ik van mening, net zoals mijn voorgaande passagier mee te kunnen met uw rit. Werkelijk, ik was nog geen tien passen verwijdert van de entree tot uw domein. Net, zoals u wachtte op de passagier die voor mij instaptte, dacht ik ook nog wel mee te kunnen. Echter u besloot anders, ten nadele van mij. U sloot de deuren en liet mij achter op het koude en verlaten busperron. Met banale van niet menselijke orde liet u mij zonder onverstaande woorden weten dat ik pech had, ik stond notabene voor de deur. U liet mij er gewoon niet meer bij.
Nu vraag ik mezelf af of dit een van u eigen heimelijke maniertjes zijn om op deze manier de gehaaste forens te duperen. En of u daarbij ook een soort van plezier beleeft. Het heeft niet zo moeten zijn. U had mij makkelijk kunnen laten meerijden. De tijd die u daarmee verloren zou kunnen hebben kunt u tijdens de rit ruimschoots compenseren. Hiervoor ga ik er voor het gemak maar even van uit dat de rij kwaliteiten van u en uw collega buschauffeurs in het algemeen het meest lijkt op de haast die een forens vaak 's morgens demonstreerd.
Zonder enkele vorm respect en totaal onverwacht trapt u het gas -en of rempedaal in. Passagiers kunnen zich ternauwernood vast grijpen aan het interieur.
Ik stel me zo voor dat wanneer bij u 's morgens de wekker gaat u wakker wordt met het idee; hoeveel vervelende, gehaaste reizigers zal ik vanmorgen het leven eens zuur gaan maken. Heeft dit iets te maken met de grootte van de bus waarin u de betreffende dag te vinden bent?
Of heeft het te maken met de reflectie van uw mannelijk lid op de grootte van het vervoermiddel waarmee u uw zuur verdiende centjes verzameld? In dit geval vind ik u een enorm grote LUL die wanneer groter dan 18 meter nog eens uitzwenkt ook.
Ik heb er ooit nog aan zitten denken om een soort gelijke carriere te starten zoals u vermoedelijk vele jaren geleden ook heeft gedaan. Nu weet ik wel beter, ik doe liever iets anders, om het gedrag te voorkomen wat u en sommige van u collega's vertonen.
Slaapt u nog wel lekker?
Heel lang geleden ging ik ook nog wel eens met vrienden en tassen vol met spuitbussen op pad. We gebruikten daarvoor sjablonen van ratjes en of van vage teksten. Geen witte muren waren meer veilig.
Beste buschauffeur,
"Zen is een prachtig middel tegen stress.
Vanmorgen loop ik door mijn tuin om de vuilnis bak te vullen met spullen die daar het best op hun plek zijn. Werd wel weer een keer tijd. Hoe vol kan je afvalbak thuis in de keuken worden? Een afvalbak heeft tenslotte ook maar een beperkt volume, wanneer je daar aan voorbij gaat, zoekt het zich een plek in de direkte omgeving van deze bak. Op de grond en achter kastjes. Kortom het was tijd voor een vuilnisverhuizing. Ik loop dus door mijn tuin met al dat puin. Nu heb ik niet echt een japanse of vinex tuin maar, er groeit wat. Sneeuwklokjes, in mijn tuin staan sneeuwklokjes. Vrolijk in kleine enclaves verspreid door mijn tuin. Het bewijs dat de lengte van de dagen weer beginnen te groeien. Dit fenomeen was mij reeds eerder opgevallen, en in combinatie van moeder aarde's voorjaarstuipen ervaarde ik dit als: "YES".
Zazen of zittende meditatie (Japans: 座禅; letterlijk "zittende aandacht") is een meditatievorm binnen het Zen-boeddhisme om het lichaam en de geest te kalmeren en inzicht te krijgen in de natuur. Oorspronkelijk werd de term alleen gebruikt voor zitten, maar tegenwoordig wordt het ook voor andere vormen toegepast zoals loopmeditatie.
Zondagmorgen, gordijnen openen en constateren dat het weer een goede dag is vandaag. En zoals vaak op zondag trek ik er op uit op de fiets voor een mooi een ruim rondje langs 's heeren wegen. Vandaag was het plan om eens te kijken wat de situatie is bij de hollandse brug. Deze is momenteel gesloten voor de fietsende mensch. Er zijn daar boten in gezet die voor de verbinding tussen het oude en nieuwe land zorgen. Daarna via de dijk richting Stichtse Brug om weer het oude land te bereiken.